طریقه خواندن همزه وصل

در زبان عرب تلفظ  کلماتی که با سکون یا تشدید آغاز میشود غیر ممکن یا مشکل است ، مانند : نْصُرنی ، لْقَمَر

بنا براین  برای سهولت تلفظ این کلمات از «همزه ی وصل » استفاده می شود . همزه ی وصل الفی است  که جهت ابتدا به چنین کلماتی در اول کلمه می آید که در اکثر کتابتهای قرآن  بر بالای همزه ی وصل صاد کوچکی (صـ ) دیده می شود که هیچ حرکتی ندارد و قاری هنگام ابتدا به کلمه خود باید قانون حرکت همزه ی وصل را بداند ، ولی در میان کلام همزه ی وصل خوانده نمی شود …..

 برای مطالعه روی ادامه مطلب کلیک نمائید

نحوه ی تشخیص حرکت همزه ی وصل در ابتدا به کلمات :

 

همزه ی وصل در ابتدای هر سه نوع کلمه ی زبان عرب (حرف  اسم  فعل ) می آید .

 

۱- حرف

 

تنها کلمه ی دارای همزه ی وصل در قرآن که حرف محسوب می شود همان« حرف تعریف یا الف ولام معرفه» است .الف در( ال) همان همزه ی وصل است . حرکت این الف در صورت ابتدا به کلمه همیشه « فتحه » است .

 

مثال :  جَعَلَ الْقَمَر ـــــــ اَلْقَمَر                       قُل الله خالِقُ  ـــــــــــــــــ اَلله خالِقُ

 

۲- اسم

 

همزه ی وصلی که بر سر « اسم » بیاید ، در صورت ابتدا ، به « کسره » خوانده می شود .

 

در قرآن همزه ی وصل بر سر این اسم ها آمده است : ِابْن  اِبْنت  اِمرَء  ِاسْم  اِثْنا (ِاثْنَی )- اِثْنَتا (اِثْنَتَی)  اِثْنان (اِثْنَین )- اِثْنَتَین

 

این اسم ها در فارسی  به ترتیب  به معنای ؛ پسر  دختر مرد  زن  اسم  دو (عدد دو به صورت های مختلف مذکر و مؤنث آمده است . مثال : مسیح ابْن مریم  اَبوُکِ امْرَءَ  فَوقَ اثْنَتَین  واذْکُرِ اسْمَ رَبَّکَ  – حینَ الوَصیّهِ اثْنان

 

۳- فعل

 

در قرآن غیراز موارد فوق ، هر کلمه ای که همزه ی وصل داشته باشد ، فعل یا مصدر افعال خواهد بود . نحوه ی خواندن آن در افعال این چنین است : اگر اولین حرف متحرک بعد از همزه ی وصل ، مفتوح  یا مکسور (ــَ ، ــِ) باشد ؛ همزه ی وصل به « کسره » خوانده می شود . مانند: فَقَدِ اهْتَدوا ـــــــــ اِهْتدوا            

 

 رَبَّنا اکْشِف  ــــــــــــــ اِ کْشِف                                                            

 

واگر اولین حرف متحرک  بعد از همزه ی وصل  مضموم ( ـــُ ) باشد، همزه ی وصل « ضمه » می گیرد . وتمامی مصادر افعال به « کسره » ابتدا می شود . مثال :    اَلّذینَ اسْتُضعِفوا ــــــ اُ سْتُضعِفوا      رَبِّ انْصُرنی ـــــــــــ  اُنْصُرنی 

 

نکات مهم

 

۱- در افعال : «اقْضُوا  امْضُوا  ابْنُوا  امْشُوا  ائْتوا  اهْدُوا » همزه ی وصل در حالت ابتدا به جای ضمه به کسره خوانده می شود . زیرا ضمه ی حرف متحرک عارضی بوده واصل آن کسره بوده است ؛ بدین صورت (اقْضیُوا  امْضیُوا ابْنیُوا  امْشیُوا  ائْتیُوا  اهْدیُوا ) البته در برخی از این کلمات به لحاظ ساختار لفظ و معنا ، ابتدا نمی شود و فقط به  جهت آگاهی  ذکر می شود .

 

۲-همزه ی ساکنه در کلمات « اِئْتِ  اِئْتِنا  اِئتیا  اِئْتُوا  اِئْتُونی  اِئْذَن » در میان کلام به همزه ی ساکنه و در صورت ابتدا به یاء مدی  خوانده می شود . بدین صورت (ایتِ  ایتِنا –  ایتیا  ایتُوا ایتُونی  ایذَن ) و همچنین در کلمه ی « اُؤْتُمِنَ»(بقره  ۲۸۳) همزه ی ساکنه درصورت ابتدا به واو مدی خوانده می شود : اُوتُمِنَ

 

۳- کلماتی نظیر کلمات زیر درقرآن که افعال امر هستند ، در صورت ابتدا ، با « کسره » خوانده می شود ؛ هر چند عملاً به لحاظ ساختار  لفظ ومعنا  ابتدا به این کلمات صحیح نیست .

 

 ثُّمَّ لْیَقْطَعْ ــــــــــ لِیَقْطَعْ (حج  ۱۵)               وَلْیُوفُوا ــــــــــــــــــــ لِیُوفُوا (حج  ۲۹)         

 

 ۴- در عبارت «اَصحابُ لْئَیکَهِ» (شعراء  ۱۷۶) در صورت ابتدا « اَلْئَیکَهِ »خوانده می شود .

 

۵- اگر همزه ی استفهام (همزه ی قطع مفتوحی که در اول کلمات معنی آیا می دهد) بر سر افعال دارای همزه ی وصل بیاید ، همزه ی وصل در کتابت حذف وفقط همزه ی استفهام باقی می ماند  مانند : هفت فعل : اَتَّخَذتُم  اَطَّلَعَ  اَفتَری  اَصطَفی  اَتَّخَذناهُم  اَستَکبَرتَ  اَستَغفَرتَ

 

۶- اگر همزه ی استفهام بر سر «ال» تعریف بیاید ، همزه ی وصل حذف نمی شود ، بلکه تبدیل به الف مدی می شود . واین حالت فقط در سه کلمه ی قرآن آمده است :    آلذَّکَرَین ِ– آلْانَ  آللهُ

 

زیرا اصل این کلمات اَاَلذَکَرَینِ  اَاَلْانَ  اَاَللهُ بوده  ودر صورت حذف همزه ی وصل ، کلمه ، دوباره به شکل غیر سؤالی خود بر می گشت  ومفهوم سؤالی نداشت . این کلمات علاوه بر صورت بالا به نحو دیگری هم قرائت می شود و آن« تسهیل همزه ی وصل» است . بدین شکل که به جای تبدیل همزه ی وصل به الف مدی ، آن را بدون «نبره» وتیزی ویژه اش (تلفظ فتحه بدون تیزی همزه )تلفظ کنیم اَ-َ للهُ        اَ-َ لْانَ        اَ- َلذَکَرَین ِ

 

۷-اگر « ال» تعریف بر سر همزه وصل بیاید ،علاوه بر حذف همزه ی وصل ،لام ساکنه کسره می گیرد . تنها مورد آن ، در کلمه ی « اَلْاِسْمُ » (حجرات  ۱۱) آمده است وآن را این چنین می خوانیم : بِِئْسَ لِسْمُ الْفُسُوقُ ؛  زیرا پس ازحذف همزه ی وصل « اسم » لام ساکنه ی« اَل » در کنار « سْم» ساکنه قرار می گیرد وبنا بر قاعده ی رفع التقاء ساکنین لام مکسور می شود . در صورت ابتدا به « اَلْاِسْمُ » این کلمه به دو صورت ( اَلِسْمُ  لِسْمُ ) خوانده می شود . علت وجه دوم این است که وقتی کلمه با لام متحرکه آغاز شده نیازی به همزه ی وصل نیست .

 

از این مطلب بازدید کنید

احادیثی در باره روزه

پایه هاى اسلام قال الباقر علیه السلام:          بنى الاسلام على خمسه اشیاء، على الصلوه و …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

عبارت ریاضی را کامل نمایید * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.